MOLA

ANLAŞILMASI GÜÇ BİR İNSANLIK*
Cahit Zarifoğlu

 

Başlarlar uykuda uyanmaya karşı dağlara bakmaya

Şehir canlarına okumuş alınlarına bir kara vurmuş

Daha çocukturlar ve anlarlar havanın yumuşamadığını

Babaların bayramlarda evin arka odalarına kapanıp

 

İlkin camları açıp

Bir dilim ekmeğe baktığını

Daha da anlarlar

Ailecek gecelere doğru tırmandıklarını zamanı

Sanki gün geçtikçe düşünceleri kocamanlaşmaktan

Anne yine birdenbire şiş ve sağa sola yalpalayarak koşmaktadır

 

Nasıl başlarlar anlamaya:

Acaba kalkınca pencereye yaslanan çocuk

Hareketi içine kapılır ırmakların

 

Bu elini sımsıkı tutan babadır

Hayata tümsekleri sarsmadan geçmesini tenbihler

Çocuk bu yumuşak sesin üzerine boylu boyunca uzanır

Hafifçe kısılmış sesi

Dikkatli ve kaçırmamaya çalışmaktadır

Fakat yıllar çoktan uzaklaştı

Boş tarlaların susuz ağızları göründü

Ve şehir

Yeniden arabalar insanlar

Kornalar büyük ve kalın

Su torbasının içindeki canı ürkütüyor

Baba dalgın ama geçişleri anlıyor

Ve denebilir ki

Orada çarpıntıların arasında

Açıp ellerini ışıklı sabahlara

Yemek saatı doğum saatı ne de

Başının üzerine uçaklar asılı

Bir Afgan köyü saatı

 

Biliyorum hakkımız yok kalblerine

Öyle uzaktık hiç ağlamamış seslerinden

 

Cahit Zarifoğlu

 

*     Şiirin ilk olarak yayınlandığı Mavera dergisinin Şubat 1981 tarihli 51. sayısındaki  imlâsı esas alınmıştır. Cahit Zarifoğlu, Şiirler,
3. baskı, İstanbul: Beyan Yayınları, 1989.

EDİTÖRDEN

SEMİNERLER

Vakıf faaliyetlerinin en gelenekseli olan seminerler, her yıl güz ve bahar dönemlerinde gerçekleşiyor.

DETAYLI BİLGİ


BİZİ TAKİP EDİN

Vakfımızla ilgili gelişmelerden haberdar olmak için e-posta adresinizi bırakabilirsiniz.